Durf te vragen!

Velen zitten met evenzoveel vragen en wat vaak overheerst is de vraag óf jóuw vraag raar, gek of dom is. Het antwoord hierop is heel eenvoudig NEEN. Dat er domme en rare vragen bestaan zit in jouw hoofd, iemand reageert namelijk op jouw vraag vanuit zijn of haar eigen perspectief. Vrijwel iedereen kent het voorbeeld dat je bv in de klas een vraag stelt en er dan een antwoord op krijgt waardoor jij jezelf afgewezen voelt. Die persoon is vaak zelf vergeten dat deze ooit op het punt was waar jij bént. Of het is iemand anders die wel erg vreemd reageerde op jouw vraag waardoor jij jezelf kleiner ging voelen, vraag je nu eens af of díe persoon wél het juiste antwoord wist.

Vaak hou je dan toch je mond

De kans is groot dat die persoon dezelfde vraag had en hem niét durfde te stellen terwijl jíj dat wel deed!  Zeker als het vaker voorkomt verdwijnt jouw durf om te vragen, totdat je je mond gaat houden. Je vult zelf het vervelende antwoord in wat jij verwacht te gaan krijgen. Bij iedere vraag die JIJ zou willen stellen verzamel je weer de moed om het te durven, vaak hou je dan toch je mond.  En weer later mag je weer leren om vragen te durven stellen. Het wordt dan van jou verwacht dát je vragen stelt, iets wat jij dan spannend vindt. Met jou zijn er velen die dat spannend vinden, durf toch!

Overtuig jezelf dat je mag vragen

Gedachten zijn krachten, hoe meer je aan je vraagangst toe geeft, hoe vaker jij jezelf dat nare antwoord geeft in jouw gedachten, des te langer houd je het zelf in stand hoe hard dit ook klinkt. Overtuig jezelf dat je mag vragen, je vraagt immers iets om ervan te kunnen leren. Vragen stellen betekent ook dat jij wilt groeien, je wilt en mag verder op je pad! Je kent vast het gezegde dat twee meer weten dan één, en dat gaat door te overleggen en bij overleggen hoort ook het stellen van vragen.

Iedere vraag is een belangrijke vraag

Blijf je het minder makkelijk vinden ga dan eerst naar iemand toe waar jij een fijn gevoel bij hebt, dat maakt het wat minder spannend omdat deze persoon ‘vertrouwd’ voelt. Je begrijpt vast dat mij al vele vragen gesteld zijn, van liefdesvragen tot hoe gaat het met mijn overleden goudvis. Van schoolkeuzevragen tot waar kan ik mijn  tube handcrème het beste leggen, want ik weet niet of mijn nieuwe liefde dat wel goedvindt en of een verbouwing goed afgewerkt gaat worden. En of ik mee in wil voelen welk lingeriesetje het meest in de smaak zal vallen tot hoe krijg ik eindelijk dat huis verkocht. Iedere vraag is voor de betreffende persoon een belangrijke vraag en die hoort ook zo te worden gezien vind ik.

Wie ben ik om daarover te oordelen? Durf te vragen!

Liefs Adeline